عقد آریایی، یک عقد تشریفاتی است. پس از انجام مراسم عقد قرآنی و محرم شدن عروس و داماد ، حالا چیزی شبیه به آیین نیاکان خود، یک عقد تشریفاتی برای مهمانان عزیزتان برگزار می‌کنید، البته حتی در همین زمینه هم خیلی‌ها عقیده دارند که جشن ازدواج نیاکان ما به این صورت نبوده است. بخشی از دیالوگ‌هایی که در این مراسم گفته می‌شود به این صورت است:

آقا داماد: «به نام نامی یزدان، تو را من برگزیدم از میان این همه خوبان، برای زیستن با تو میان این  همه گواهان، بر لب آرم این سخن با تو وفادار خواهم ماند در هر لحظه، در هر جا، پذیرا می‌شوی آیا؟!»

عروس خانم: «به نام نامی یزدان، پذیرا می‌شوم مهر تو را از جان، هم اکنون باز می‌گویم میان انجمن با تو وفادار تو خواهم ماند، در هر لحظه در هر جا»

پیمان بان (عاقد!): «به نام دادار نیک‌اندیش. تو را سپاس می‌گوییم که به این دو یار مهربان، مهر خویش ارزانی داشتی تا زندگی‌شان را با پیوند دست‌ها و دل‌هایشان آغاز کنند. ای آگاه‌ترین آگاهان! سختی‌ها، ناپاکی‌ها، ستیزها، رنج‌ها و شکنج‌های زمانه را از ایشان دور ساز و دروازه‌های نیکی، خوشبختی و به‌زیستی را به رویشان بگشای. هر روزشان را چون امروز گرم و درخشان و شادمان ساز و به آنان فرزندانی ببخش تا با نیکی در پندار، کردار و گفتار در بهبود خانواده و جهان خویش کوشا باشند. عشق و مهر این خانواده را به استواری دماوند، به لطافت گل‌ها و روشنایی خورشید، به زلالی دریاها، به طراوت باران، به نسیم بهاری، به سرسبزی جهان همواره استوار و پایدار بدار. پروردگارا! کین، ناسازگاری، دروغ و کج‌اندیشی اهریمنی را از نهادشان دور ساز و مشعل مهر و راستی، همدلی و خرمی اهورایی را در دل‌هایشان بیفروز! باشد که چون نیاکان مهرآیین خویش ستایش‌گر تو باشند و نیکی‌ها، سپیدی‌ها، پاکی‌ها و زیبایی‌هایت را هماره به خاطر سپارند.»

ثبت عقد، برگزاری مراسم عقد، آریایی و قرآنی در سالن عقد نشان